Kurs Tańca Kraków

Posts Tagged ‘Czym jest taniec’

Popularnym tańcem należącym do rodziny tańców latynoamerykańskich jest salsa. Styl ten narodził się na Karaibach, a rozwijany był przez tancerzy kubańskich i amerykańskich – to im zawdzięczamy dzisiejszą jego formę. Pod tą sama nazwą występuje pikantny sos hiszpański, którego ważny składniki stanowi chili. Nazwa ta jest więc trafna, gdyż podobną pikanterię posiada kryjący się pod nią taniec.

Jedną nazwę posiada tak naprawdę kilka różniących się od siebie stylów tańca, gdyż w różnych zakątkach świata ludzie dodawali do klasycznej salsy własne, charakterystyczne dla swojego kraju czy nacji, elementy. Dlatego wyróżnić można aż 6 różnych stylów w ramach tego jednego tańca, które różnią się od siebie czasem bardzo wieloma elementami. Do najważniejszych z nich należy zaliczyć podstawowe kroki, sposób prowadzenia partnerki przez partnera, liczbę elementów akrobatycznych i występowanie lub nie części solowych. Bardzo istotną różnicą, widoczną na pierwszy rzut oka nawet dla niewtajemniczonych w tajniki tego tańca, jest fakt, czy taniec wykonywany jest „po kole”, czy według linii prostej – kryterium to fachowo nazywa się geometrią tańca.

Salsę tańczy się zwykle do muzyki o tej samej nazwie, mającej metrum 4/4 i opierającej się na frazach dwutaktowych. Cechą charakterystyczną tego typu tańca jest to, że jest on tańczony w miejscu, to znaczy, że para tancerzy nie porusza się po sali, lecz jedynie po niewielkim odcinku parkietu, a obroty wykonywane są w miejscu. Jednak mimo tego jest to taniec płomienny i żywiołowy, jak wszystkie należące do rodziny tańców latynoamerykańskich.

Salsa to niezwykle popularny taniec latyno-amerykański, który pochodzi z Wysp Kanaryjskich. W dzisiejszych czasach tańczony jest na Kubie i w Ameryce. Już samo słowo salsa oznacza coś pikantnego i aromatycznego na co warto się ’skusić’.

Salsa łączy w swoich kroków wiele gatunków tańca jak i można ją tańczyć do różnych gatunków muzyki. Salse możemy tańczyć po kole albo w linii- wszystko zależy od tego jak bardzo zaawansowany taniec chcemy stworzyć. Read the rest of this entry »

Problem nieposiadania umiejętności tańca i braku poczucia rytmu jest dość powszechną przypadłością, dotyczącą zwłaszcza mężczyzn. Panowie często skarżą się na to, że nie potrafią się wczuć w rytm muzyki i depczą po nogach swoim partnerkom. Kobiety rzadziej (co nie znaczy, że wcale) mają z tym problem, a to dlatego, że ich budowa ciała – mniejsze stopy, szerokie biodra – wymusza naturalne balansowanie nawet podczas chodzenia, dzięki czemu przedstawicielki płci żeńskiej posiadają wrodzoną grację. Jednak bez względu na to, czy jest się urodzonym tancerzem, czy też ma się tak zwane dwie lewe nogi do tańca, nie warto się poddawać, ale ćwiczyć przy każdej możliwej okazji. Read the rest of this entry »

Kolejną figurą jaką proponują nam szkoły tańca na lekcji tańca walca wiedeńskiego krok boczny. Krok oczny jest już troszkę trudniejszy gdyż liczymy 1- 2i3 już nie ma że jest 1 i 2 i 3. Musimy o tym pamiętać. Partner w tańcu zaczyna od prawej w bok a partnerka od lewej w bok. Krok liczony na jeden. Kolejny krok liczony jest na 2i3 Partner zaczyna zbliżać nogę lewą do nogi prawej bez przenoszenia ciężaru ciała. Partnerka tak samo wykonuje krok licząc sobie na 2i3 jej prawa noga zbliża się do lewej nogi bez przeniesienia ciężaru ciała. Kolejnym krokiem w walcu wiedeńskim jest Krok partnera w bok robiony noga lewa i krok liczymy na jeden a partnerka robi krok w bok nogą prawą. Ostatnim krokiem w tańcu jest krok liczony na 2i3 partner prawą nogę zbliża do lewej nogi bez przeniesienia ciężaru ciała a partnerka też liczy na 2i3 wykonując krok lewą nogą zbliżając ją do nogi prawej beż przenoszenia ciężaru ciała.

Oprócz kroku podstawowego którego wykonujemy w rumbie możemy wprowadzić obrót w prawo wykonywany pod ręką. Zaczynamy w tańcu od pozycji gdzie partner puszcza prawą rękę z pleców partnerki. Partner wykonuje ruch w przód nogą lewa a partnerka noga prawą w tył. Partner musi pamiętać w tańcu o tym żeby przenieść ciężar ciała do tyłu na prawą nogę a partnerka robi to samo tylko no nogę lewą. Partner daje lewą nogę w bok i tedy następuje prowadzenie partnerki do obrotu pod ręką. Partnerki zadaniem jest zwrócić twarz w stronę obrotu i robimy lewą nogą krok w przód. Mężczyzna stawia prawą nogę w tył a kobieta lewą nogę w przód i wtedy robi obrót pod ręką. Dalszą część obrotu w rumbie na piszę w kolejnej części. Rumba nie jest ciężkim ani trudnym tańcem więc każdy powinien sobie poradzić bez względu n to w jakim wieku jest czy w jakiej grupie zaawansowanej tańczy bądź czy jest pierwszy raz na kursie tańca.

Jedni słuchają muzyki starają się jakoś wyciszyć przed ważnym momentem dla niektórych okazuję się na koniec programu że może najważniejszym w życiu. Inni tancerze spędzają ostatnie chwile na próbach i podglądaniu innych uczestników. Błędnym jest tutaj koncentrowanie się na ich pokazach tanecznych i myślenie o swoich szansach w rywalizacji na parkiecie tanecznym. Często wyprowadza to z równowagi i powoduje u tancerzy niepokój. Oryginalne jest również poznawanie się z innymi ludźmi zawiązywanie nowych znajomości zdarzaly się też przypadki że tancerz czy tancera na takim castingu spotykali miłość swojego życia z identyczną pasją jaką jest właśnie taniec. Często takie znajomości wśród nowopoznanych ludzi – przyszłych tancerzy- procentują na przyszłość i mogą stać się okazją do łatwiejszego zdobywania informacji odnośnie castingów czy tez zaistnienia w branży tanecznej z polecenia tej osoby.

Przez całe 5 lat ćwiczyli do tego samego turnieju tańca i wygrali go. Dla Kasi to było wielkie przeżycie. pamiętała jak niedawno straciła rodziców i swoje lekcje tańca później cały pobyt w domu dziecka. przybycie rodziny zastępczej i wzięcie jej do domu i największą niespodziankę jaką jej zrobili. Taniec dla Kasi jest czymś bardzo ważnym .Kojarzą sie z jej dobre i złe chwile ale najwięcej jest tych dobrych. Dalej jest z Mateuszem. Oświadczył jej siew krakowskiej szkole tańca na ich sali gdzie ćwiczyli sambę. To było kolejne dobre wydarzenie. Gdyby nie taniec, pasja do niego i jej przyszli rodzice nie poznała by Mateusza. Teraz żyją sobie szczęśliwie. Mają swój dom i kochającą dwójkę dzieci. Założyli też własną szkołę tańca gdzie wszystkim przekazują to czego sami przez życie się nauczyli. Mówią że taniec nie jest tylko sposobem na nudę czy jakim hobby ale chwilą gdzie można spotkać swojego życiowego partnera.

Salsę przeważnie tańczymy w parze. Jednak osoby które są już zaawansowane czasami mogą tańczyć ja bez partnerki . Taniec ten zyskuje na popularności i podobnie jak Tango argentyńskie staje się najpopularniejszym tańcem użytkowym. Istnieje taki styl salsy jak Salsa New York Style on 2 czasem jest on nazywany mambo on 2 lub salsa on 2. Stworzony został w  latach 70. Tańczony jest w rytmice na 2 . Taniec rozpoczyna partner stawia krok lewą nogą do tyłu gdy jest  pierwsze uderzenie w takcie. Partnerka zaś zaczyna swój krok na pierwsze uderzenie w takcie prawą nogą do przodu. Zmiana kierunku ruchu  następuje gdy usłyszymy  drugie uderzenie w takcie – stąd wzięła się nazwa  - salsa na 2. Teraz przedstawię kroki bardziej dokładnie. Mężczyzna zaczyna noga lewą gdzie tylko podnosi nogę do góry i robi krok w miejscu liczone na jeden. Na dwa lewa noga robi krok do tyłu. Na trzy lewa noga krok w miejscu.

Salsa jest bardzo tańcem latynoamerykańskim. Rozwijała się na Kubie i w Ameryce Południowej.
Ten taniec rozwijał się w wielu państwach na Kubie, w Portoryko, Nowym Jorku, jak i innych krajach latynoskich regionu. Salsa jest tańczona na wiele sposobów Style różnią się krokiem podstawowym, rytmicznym umiejscowieniem kroków (np. taniec na 1 lub 2 sposobem prowadzenia partnerki. Salsa tańczona jest na dwa takty W ciągu tych nich tancerz zazwyczaj wykonuje 6 kroków. Salsa jest w odróżnieniu od większości tańców towarzyskich tańczona w miejscu. Tańcząca para nie przemieszcza się zbyt wiele po parkiecie, a obroty wykonywane są w miejscu. Dzięki czemu na małej powierzchni może ja tańczyć wiele par. Obecnie w różnych zakątkach świata salsę tańczy się na każde z czterech uderzeń w takcie. Salsę w stylach północnoamerykańskich tańczy się na 2 lub 1. Salsę w stylach kubańskich tańczy się zazwyczaj na 1, 3 lub 4

Podstawowy krok oberka możemy rozpatrywać w trzech znacząco różniących się od siebie formach. Pierwsza wersja to jak już wspomniałem bieg zwykły odbywający się na trzy takty. Pozostałe dwa rodzaje kroku to kroki ozdobne z tym że krok trzeci jest nazywany przeskoczonym polegającym na przykucaniu i powstawaniu w rytm grającej kapeli. Kroki oberka wykonywane są głowne w parach które poruszają się biegiem oberkowym w lekkim pochyleniu naprzód i dość bliskim kontakcie. Najbardziej typową figurą dla oberka są jak sama nazwa wskazuje szybkie obroty par, przy czym należy pamiętać że w każdym takcie muzyki następuje pół obrotu. Upodabnia to oberka do innych tańców narodowych w których również mamy do czynienia z taką koleją rzeczy. Wielkość i różnorodność akcentów ruchowych często pojawiających się w tańcu w połączeniu z szybkim tempem świadczy o charakterze oberka pełnego temperamentu, rozmachu i ekspresywnych uczuć.