Jedną nazwę posiada tak naprawdę kilka różniących się od siebie stylów tańca, gdyż w różnych zakątkach świata ludzie dodawali do klasycznej salsy własne, charakterystyczne dla swojego kraju czy nacji, elementy. Dlatego wyróżnić można aż 6 różnych stylów w ramach tego jednego tańca, które różnią się od siebie czasem bardzo wieloma elementami. Do najważniejszych z nich należy zaliczyć podstawowe kroki, sposób prowadzenia partnerki przez partnera, liczbę elementów akrobatycznych i występowanie lub nie części solowych. Bardzo istotną różnicą, widoczną na pierwszy rzut oka nawet dla niewtajemniczonych w tajniki tego tańca, jest fakt, czy taniec wykonywany jest „po kole”, czy według linii prostej – kryterium to fachowo nazywa się geometrią tańca.

Salsę tańczy się zwykle do muzyki o tej samej nazwie, mającej metrum 4/4 i opierającej się na frazach dwutaktowych. Cechą charakterystyczną tego typu tańca jest to, że jest on tańczony w miejscu, to znaczy, że para tancerzy nie porusza się po sali, lecz jedynie po niewielkim odcinku parkietu, a obroty wykonywane są w miejscu. Jednak mimo tego jest to taniec płomienny i żywiołowy, jak wszystkie należące do rodziny tańców latynoamerykańskich.

Podobne Wpisy:

1. Kroki do Salsy

Na uroczysty, godny charakter poloneza największy wpływ mają jego posuwiste kroki. Nie jest to typowy taniec, w którym liczą się skomplikowane kroki, obroty i gracja ruchów. W polonezie główną rolę odgrywa poczucie rytmu. Istotnym jego elementem są też figury takie jak popularny „tunel”, jednak fakt, że w nich także zachowany jest odpowiedni, miarowy krok, tylko podkreśla wyjątkowy charakter tego tańca, zamiast jego deprecjonowania. Nie znaczy to jednak, że taniec ten jest do znudzenia prosty i jednostajny, przeciwnie, można go tańczyć wielokrotnie (choć raczej nie zdarza się to często, większość ludzi miała okazję zatańczyć go jedynie na własnej studniówce), a i tak za każdym razem będzie to tam samo wyjątkowe i podniosłe przeżycie.

Podobne Wpisy:

1. Jak tańczyć Jiva
2. Taniec Pasadoble

Zanim przejdziesz dalej:

• Corte- czyli pauza w tańcu,
• quebrada- odchylenie górnej partii ciała kobiety w tył ( Rudolf Valentino),
• media luna ( inaczej półksiężyc)- figura obrotowa wczesnego tanga,
• americana- sposób rozpoczęcia tanga,
• obrót- ruch obrotowy wykonywany przez mężczyznę wokół kobiety,
• nożyczki-ruch z otwartym krokiem w bok.

Podstawy tanga nie są skomplikowane. Figury i kroki są naprawdę łatwe i każdy początkujący powinien sobie z nimi poradzić. Pie actio- to noga, która wykonuje krok; paso- to krok do tyłu; position cero- połączenie nóg w kostkach; disociar- silny skręt bioder; cadencia- zmiana ciężaru ciała oraz cunita- przemienne kroki do przodu i do tyłu na boki.

Omówmy jednak bardziej szczegółowo: krok podstawowy ( Basic Step): partner zaczyna prawą nogą w tył, następnie lewą w bok; partnerka robi lewą nogą krok w przód i prawą w bok- oba kroki są wolne. Potem partner robi prawą nogą krok w przód i na boki, partnerka wykonuje lewą nogą krok w tył. Partner lewą nogą wykonuje krok w przód, prawą krok w bok i dostawia lewą do prawej. Partnerka prawą noga krok w tył, lewą krok w bok i wolno dostawia nogę prawą do lewej.

Tango argentyńskie nie jest tańcem analogicznym jak większość tańcy towarzyskich- tutaj partnerzy walczą ze sobą w tańcu, a nie wspierają się nawzajem.

Podobne Wpisy:

1. Promenada
2. Połączenie taneczne
3. QuickStep w pigułce

Podstawową jego różnicą jest to, że występują w nim kroki rozpoczynane od pięty – to ewenement nie funkcjonujący w żadnym innym rodzaju tańca z tej rodziny. Ponadto nie ma tam tak charakterystycznego i wszechobecnego ruchu bioder, ani u tancerza, ani też u tancerki, pojawiają się natomiast elementy swingowe. Pasodoble przypomina nieco tango, gdyż między partnerami rozgrywa się pewna historia, a ich emocjonalne ruchy i gwałtowne zwroty, a także odpowiednia postawa wymuszająca stałe napięcie ciał, zwłaszcza ciała tancerza, jest wyrazem dramatyzmu i bardzo zagęszcza atmosferę, co udziela się nawet postronnym obserwatorom. Utrzymanie takiego napięcia jest w tańcu nie mniej ważne niż jego kroki, bowiem pasodoble jest tanecznym symbolem hiszpańskiej korridy, w której tancerz odgrywa torreadora, a tancerka jest symbolem czerwonej płachty, choć w niektórych, zwrotnych momentach tańca wciela się też w rolę zwierzęcia oraz matadora, jednak ogólna zasada jest taka, że to tancerz jest stroną dominującą, a tancerka jego cieniem.

Dlatego, by dobrze odegrać pełne napięcia chwile, jakie towarzyszą korridzie, konieczne jest, by tancerze doskonale się wczuli w swoje role i potrafili przekazać widzom odpowiednie emocje. Wymaga to od nich niemałych zdolności aktorskich, a także ogromnego skupienia. W pasodable nie wystarczy opanować kroków, ten taniec trzeba przeżywać i czuć.

Brak podobnych artykułów o tańcu.

Salsa to niezwykle popularny taniec latyno-amerykański, który pochodzi z Wysp Kanaryjskich. W dzisiejszych czasach tańczony jest na Kubie i w Ameryce. Już samo słowo salsa oznacza coś pikantnego i aromatycznego na co warto się ’skusić’.

Salsa łączy w swoich kroków wiele gatunków tańca jak i można ją tańczyć do różnych gatunków muzyki. Salse możemy tańczyć po kole albo w linii- wszystko zależy od tego jak bardzo zaawansowany taniec chcemy stworzyć.

Sposób prowadzenia partnerki również może być różny- w salsie niezwykle popisowe są tance solowe. Ten taniec nie będzie wymagał wiele miejsca- salsa tańczona jest praktycznie w miejscu. Najbardziej znana salsa to salsa w stylu New York on 2. salsa ta zostala stworzona w latach 70-tych- autorem jest Eddi Torres. Taniec zaczyna partner lewą nogą w miejscu, kiedy tylko słyszy pierwsze uderzenie w takcie. Natomiast partnerka rozpoczyna taniec prawą nogą również w miejscu. Tak zwany break, czyli inaczej zmiana kierunku tańca to drugie uderzenie w takcie – dlatego mówimy, że jest to salsa na dwa.

Cały taniec można przedstawić następująco: Partner: Lewa noga krok w miejscu – na 1, prawa noga krok do tyłu (break – czyli zmiana kierunku ruchu) – na 2, lewa noga krok w miejscu – na 3, pauza – na 4 – teoretycznie nic się nie dzieje, praktycznie: spójrz na przypis pod rozliczeniem, prawa noga krok do przodu – na 5, lewa noga krok do przodu (break) – na 6, prawa noga krok w miejscu – na 7, pauza – na 8 – przypis jak na 4, lewa noga krok do tyłu – na 1; Partnerka: prawa noga krok w miejscu – na 1, lewa noga krok do przodu (break) – na 2, prawa noga krok w miejscu – na 3, pauza – na 4, lewa noga krok do tyłu – na 5, prawa noga krok do tyłu (break) – na 6, lewa noga w miejscu – na 7, pauza – na 8, prawa noga krok do przodu – na 1.

Podobne Wpisy:

1. Taniec
2. Połączenie taneczne
3. Jak tańczyć Jiva

Jednak zwykle w takcie wykonuje się około czterech kroków. Zaczynamy i kończmy taniec w pozycji zamkniętej jak w każdym tańcu towarzyskim ( nie wliczając w to tańców latyno- amerykańskich). Quickstep to taniec swingowy ale z powodu znacznie szybszego tempa nie dostrzegamy tu klasycznego swingu.Quickstep to bardzo charakterystyczny taniec , który możemy rozpoznać dzięki podskokom nisko nad parkietem. Charakterystyczne są także kicki , czyli wykopami nóg. Dzięki takim podskokom i wykopom tancerze mogą stworzyć bardzo ciekawy i spektakularny taniec.
Rozliczenie rytmiczne tańca jest bardzo łatwe: wolny, wolny, szybki, szybki i na tej zasadzie działa cały nasz taniec. Partner zaczyna z lewej nogi krokiem w przód, następnie robi krok prawą nogą, potem lewą nogą w bok i dostawiamy prawą. Partnerka robi podobne kroki, tyle, ze zaczyna od prawej nogi krokiem w tył. Następnie partner lewą nogą zaczyna w tył, prawą w tył, następnie lewą w bok i dostawia prawą. Partnerka porusza sie analogicznie.

Czas na obrót w prawo. Partner zaczyna lewą nogą w tył ze skrętem w prawo małym krokiem, następnie prawą w przód ze skrętem w prawo, lewą nogą w bok i dostawia prawą.
Kroki tego tańca możemy łączyć bardzo różnie: najpierw krok podstawowy do przodu, potem obrót w prawo, obroty w prawo, potem krok podstawowy w tył i obrót w lewo.

Podobne Wpisy:

1. Połączenie taneczne
2. Jak tańczyć Jiva
3. Promenada

Poszczególne tańce oddziałują na różne partie ciała, co sprzyja ich rozluźnieniu, ujędrnieniu i modelowaniu. Oczywiste są takie pozytywne aspekty pląsów na parkiecie jak wydalanie wraz z potem toksyn i różnych szkodliwych produktów przemiany materii z organizmu, rozbudowanie zmysłu równowagi czy poprawa kondycji i wytrzymałości fizycznej.
Wszystkie te zalety idealnie obrazuje znane powiedzenie w nieco zmienionej formie, z cała pewnością bowiem stwierdzić możemy, że taniec to zdrowie.

Brak podobnych artykułów o tańcu.

Jak w każdym tańcu towarzyskim można tu wykonywać bardziej i mniej skomplikowane figury, dzięki czemu zarówno zaczynający jak i już tańczący tancerz poradzi sobie z tym stylem tańca.
Jive nie jest łatwym tańcem- jednak nie jest to taniec nie do opanowania. Podstawą jive jest tak zwane rozliczenie rytmiczne, które możemy przedstawić w bardzo prosty sposób. Mamy cztery uderzenia w takcie – pierwsze oraz trzecie podzielone są na dwie części, którym odpowiadają kroki szybkie. Chasse oraz rock to kroki podstawowe, które trwają półtora taktu. Zatem jeszcze raz: liczymy od jednego do sześciu 1 (wolny), 2 (wolny), 3 (szybki), i (szybki), 4(wolny), 5 (szybki), i ( szybki), 6 (wolny).

Kroki w Jive
Czas na krok podstawowy, czyli Basic Step : Rock- partner zaczyna od kroku w tył lewą nogą, a następnie powraca; partnerka zaczyna prawą nogą krokiem w tył, a następnie powraca lewą nogą. Chasse: partner zaczyna krokiem w bok lewą nogą, prawą nogę zbliża do lewej, a następnie roki krok w bok lewą nogą. Kobieta porusza się identycznie, tyle, że zaczyna od prawej nogi. Chasse (2): mężczyzna zaczyna prawą nogą krok w bok, zbliża lewą nogę do prawej, następnie robi krok prawą nogą w bok. Partnerka zaczyna krokiem w bok z lewej nogi, potem zbliża prawą noge do lewej i lewą nogą robi krok w bok.

Podobne Wpisy:

1. Promenada
2. Figura
3. kroki walc

Najbardziej znane tańce towarzyskie to walce ( wiedeński i angielski), tanga, samba, mambo i wiele, wiele innych. Jednak nie zawsze taniec towarzyski musi być trudny do opanowania. Para młoda chce wygladać w tym dniu najlepiej jak tylko może- partner chce dumnie poprowadzić partnerke w tańcu, oboje liczą na zachwyt zaproszonych gości, którzy będą podziwiać ich taniec.

Discofox to taniec, który bez żadnych trudności może zatańczyć kazda para. Kroki tego tańca są bardzo uniwersalne, a jednocześnie nie są czymś specjalnie trudnym. Taniec ten jest tańcem bardzo rytmicznym i można go tańczyć praktycznie do każdej muzyki. Jednak najlepiej wypada przy szybkich i rytmicznych rytmach.Ilośc figór w tym tańcu jest nieograniczona.
Krok podstawowy tego tańca jest prosty zarówno dla partnera jak i dla partnerki: Partner: Lewa noga w bok, prawa noga w bok, lewa noga w tył, powrót na prawą nogę; Partnerka: Prawa noga w bok, lewa noga w bok, prawa noga w tył, powrót na lewą nogę.
W tym tańcu można wykonywać dolną ilość obrotów jak i różnego rodzaju przejść.

Oczywiście jak w każdym tańcu standardowym prowadzi tutaj partner. Taniec ten pozwala na bardzo szeroko rozumianą improwizację. Większość tańca wykonuje się trzymając partnerkę dwiema, bądź jedną ręką. Charakterystycznymi figurami tego tańca są: wraps, spin turns, pivot turns, throw outs, let go and catch again.

Podobne Wpisy:

1. Jak tańczyć Jiva
2. Połączenie taneczne
3. Taniec

Jego popularność polega na tym, że składa się z wielu elementów należących do ulubionych przez młodzież stylów: hip hopu, breakdance’a, poppingu czy glovestickingu, lecz nie da się ich wszystkich wymienić, gdyż każda grupa młodzieży, w zależności od miejsca zamieszkania, posiada własne ruchy i elementy, które czynią ten taniec wobec innych unikalnym. Właśnie dlatego jest on tak lubiony przez młodych ludzi – każdy może znaleźć w nim coś dla siebie, a także dlatego, że czerpie z typowo młodzieżowych nurtów. Dodatkową, acz niewątpliwą zaletą, zwłaszcza dla młodych ludzi zbuntowanych wobec wszelkich kanonów jest fakt, iż nie rządzą nim żadne sztywne reguły. Każdy tańczy tak jak lubi, jak chce i jak czuje rytm muzyki. Konkretne ruchy i kroki nie są ważne, liczy się wyłącznie dobra zabawa i to, by móc się wyluzować w rytm ulubionej muzyki klubowej, a im więcej własnych elementów każdy wprowadzi do tańca, tym lepiej. Pożądane jest nawet, by każdy tancerz posiadał swój własny, odmienny od innych sposób tańca, gdyż poprzez to wyraża swoją osobowość. Electro Dance nie jest bowiem jedynie stylem tańca, dla wielu jest subkulturą i stylem życia.

Tancerze elektro wykonują głównie ruchy biodrami, pracują także kolanami i stopami. Ruchy te bywają gwałtowne, nieregularne i urywane, bardzo żywiołowe, podobnie jak nieregularny i urywany jest rytm klubowej muzyki.

Brak podobnych artykułów o tańcu.